Waarom zegt een koe BOE?

Heel lang geleden aten de koeien gewoon gras, net als nu en gromden ze een beetje tegen elkaar. Iedereen was tevreden. 

Zomaar ineens begon één van de koeien grappig te doen. Ze was een echte lolbroek. De hele dag maakte ze iedereen aan het schrikken. Dan sloop ze zachtjes op haar tenen naar iemand toe en riep dan keihard BOE. Eerst alleen haar zusjes, maar later de hele kudde. Ze werden er tureluurs van. 'Stop met die gekkigheid,' riepen ze. 'We schrikken ons elke keer een hoedje.' 
Maar de grapjurk trok zich er niets van aan en bleef gewoon doorgaan. BOE. Het hield maar niet op.
Een beetje boos gingen ze BOE terugroepen, in de hoop dat ze zich ook eens rot zou schrikken. Maar ze vond het alleen maar leuk. BOE.
Op een gegeven moment riepen alle koeien de hele dag BOE tegen elkaar. Het werd zo gewoon, dat ze het bleven doen. Vanaf dat moment zegt elke koe BOE.
Totdat er weer een lolbroek komt die heel wat anders gaat roepen.

Valentijn

 

Tok, tok, tok

Beste vriend, de haan

Wat vind je van dit speciale ei?

Helemaal voor jou, van mij.

Kukeleku

Mijn lieve vriendin

Een hartje, alleen voor mij?

Dat maakt me heel erg blij.

Carnaval op de noordpool

 

DE IJSBOLLEKES

Welkom op de noordpool, doe maar lekker maf

Tis jammer van de ijsberg, maar de top die gaat eraf

Hakken, beuken, springen, doe maar lekker wijs

Allemaal van links naar rechts, en zak niet door het ijs

Naar links ...

Naar rechts ...

En nog een keer

Naar links ...

Naar rechts ...

BRON: de hit 'links rechts' van de Snollebollekes

IJspret

Bulletje en zijn zus Krulletje hebben plezier op het ijs. Krulletje kan al ronddraaien op haar schaatsen. Zie jij wat Bulletje net heeft gedaan met die zwarte viltstift?

De beide kraanvogeltjes wonen gewoon bij hun vader en moeder. Ze beleven vaak avonturen. Die kan je lezen in de verhalenkolom over Bulletje en Krulletje.

Het sneeuwvlokje

Ik ben een sneeuwvlokje dat danst in de lucht.

Naast mij zweeft mijn vriendje, ik zucht.
Ik wil hem omhelzen, maar weet niet hoe.

Dan waai ik met de wind langzaam naar hem toe.

Ik grijp, ik lach, we plakken aan elkaar.
Samen zijn we nu één sneeuwvlok.
Wij horen bij elkaar.

Gelukkig nieuwjaar

‘Weet je wat?, zei een lief, klein vogeltje. ‘Ik ga dit jaar heel aardig doen, want dan doet iedereen ook aardig terug.’ Hij huppelde en fladderde van plezier. ‘Ik ga gewoon naar iedereen die ik tegenkom zwaaien,’ bedacht hij. Dat was nog eens een goed idee. Hij hipte een beetje rond, totdat er een egel aan kwam schuifelen.
‘Goedemorgen, egel,’ zei het vrolijke vogeltje en zwaaide met zijn vleugeltje.
De egel keek verrast op en er kwam een glimlach op zijn snuitje. 
‘Goedemorgen, vogeltje,’ zei hij vriendelijk.
Het vogeltje lachte. Zie je wel dat het helpt wanneer je aardig tegen iemand doet. Kijk, daar komt een eekhoorntje deze kant opspringen. Het vogeltje begon alweer te zwaaien.
‘Hallo, eekhoorntje.’
Het eekhoorntje stopte en stond voor het vogeltje. Even wat het stil, maar toen schoot hij in de lach.
‘Hallo, vrolijk vogeltje,’ reageerde hij en sprong vliegensvlug de bomen in.
Het vogeltje was nog nooit zo blij geweest. Zou het ook lukken met die hond die eraan kwam?
‘Dag, hond. Lekker weertje vandaag, hè?’
De hond stopte en begon voorzichtig te snuffelen aan het wild zwaaiende vogeltje.
‘Dag, vogeltje. Ja, lekker weertje.’ Er kwam een lach op zijn snuit en hij snuffelde weer verder aan de struikjes langs de kant van de weg. Hij moest nodig plassen en zocht een goed plekje.
Even schrok het vogeltje toen er een zwarte kat aan kwam sluipen. Zijn buik schoof over de grond. Maar het vogeltje was niet bang en zwaaide vrolijk naar de kat. 

‘Hoi, lieve kat. Wat zie je er mooi uit.’
De kat, die klaar stond om te springen naar het lekkere vogeltje, bleef stilstaan en keek verbaasd. Zei dat vogeltje nou dat hij er mooi uit zag? Dat was wel een aardige opmerking.
‘Hoi, vogeltje. Dank je wel.’ Even knarste hij met zijn tanden en gromde een beetje. Het vogeltje zag er wel lekker uit. Een echt feestelijk hapje. Maar de kat liep nadenkend verder. Er zijn vast nog wel meer vogeltjes of muizen om mee te spelen.
Het vogeltje zuchtte, Dat was wel even spannend.
De hond die een stukje verder een plekje had gevonden om te plassen, keerde weer om. Hij wilde het vrolijke vogeltje nog wel eens zien. Hij werd er zelf ook vrolijk van. Maar toen hij er was, zag hij het vogeltje niet meer. Wel een zwarte kat die wegrende. Hij schrok. De kat zou toch niet? Zo’n vrolijk vogeltje… Nee… Dat kon niet… Het aardige vogeltje was vast weggevlogen om ergens anders ook weer naar iedereen te zwaaien.

De gewone oliebol

 

Pim was maar een heel gewone oliebol. Hij had geen krenten en geen rozijnen in zijn bol. Om nog maar te zwijgen van stukjes appel of sukade. Niets van dat alles. Daarbij was hij ook nog eens klein en een beetje taai. Dus een gewoon, eenvoudig, klein oliebolletje. Toch had hij iets bijzonders. Iets waarop alle andere oliebollen jaloers waren.

Lees maar gauw wat er zo bijzonder was aan Pim.
Het verhaal staat bovenaan in de linker kolom en het heet de oliebollenrace.