De prinses met duizend schoenen

Helemaal gek is ze van schoenen. Ze heeft wel duizend paar. Minstens drie keer per dag wisselt ze van schoenen. Wanneer het soms even niet lukt om te wisselen, wordt ze helemaal beroerd. Ze moet en zal andere schoenen aantrekken. Verder shopt ze dagelijks door het hele land om nieuwe schoenen te zoeken. Ze heeft zelfs een paar knechten die in het buitenland zoeken naar speciale schoenen. Het moet toch niet gekker worden.
‘Was ik maar een duizendpoot,’ roept ze soms. ‘Dan kon ik duizend schoenen tegelijk aan.’
Het gaat over prinses Anne. Ze is verslaafd aan schoenen. Zes schoenpoetsers zijn elke dag aan het werk om al die schoenen netjes gepoetst klaar te hebben staan. Want als prinses Anne er aankomt, dan springt iedereen in de houding en wachten ze af welk paar schoenen ze deze keer zal uitkiezen.
‘Vandaag begin ik met gele schoenen. Die met een hoge hak en een gouden gesp,’ roept ze.
De schoenpoetsers moeten ze dan snel vinden.
De prinses mag niet wachten, zij is Koninklijk en superbelangrijk. Maar wanneer het dan een kwartiertje duurt, roept ze: ‘Nou, komt er nog wat van. Ik sta niet op de trein te wachten.’
Dan loopt ze al een beetje rood aan en wee je gebeente als je niet binnen tien tellen voor haar staat met de juiste schoenen. Lukt dat niet, dan kan je een ander baantje zoeken.

Die nacht ligt Anne te woelen in haar bed. Schoenen, schoenen, schoenen. Ze droomt over schoenen op de straten, schoenen in de bomen, schoenen in de lucht. Overal schoenen en zij wil ze allemaal aan. En voor de zoveelste keer denkt ze: ’Was ik maar een duizendpoot. Dan kon ik duizend schoenen tegelijk aan.’
Opeens schrikt ze wakker en ziet door het raam een vallende ster. ‘Oh, ik mag een wens doen,’ zegt ze slaperig, terwijl ze nog steeds aan die duizendpoot denkt.
Dan ziet ze een flits, net als bij onweer, maar dan zonder knal. En nog een flits. Anne snapt niet zo gauw wat er gebeurt, maar haar kamer lijkt ineens veel groter; ook haar bed is wel honderd keer zo groot.
‘Wat is er gebeurd?’ denkt ze. ‘Hoe kan alles zo groot geworden zijn?’
Dan kijkt ze onder de dekens naar haar benen. Alleen het zijn geen benen, het zijn wel duizend poten. Aan elke voet zit een prachtige schoen. Ze trippelt snel met duizend voetjes naar de spiegel. Dan ziet ze dat ze een duizendpoot is geworden. Prinses Anne valt flauw.
Als ze bijkomt, is ze nog steeds een duizendpoot. Haar droom is uitgekomen. Enthousiast pakt ze haar tas en trippelt naar buiten. Ze loopt door het bos, ze klimt over takjes en glijdt over blaadjes. Plotseling krijgt ze een dikke regendruppel op haar kop, ze is helemaal kletsnat. Ook al haar schoenen zijn nat.
Anne trekt alle schoenen uit om ze in de zon te laten drogen. Wauw, wat veel en wat mooi. Tot nu toe vindt ze het geweldig om een duizendpoot te zijn. Dan ziet ze ineens een andere duizendpoot, met hele mooie kleren aan en een hoed op met een veer.
‘Hallo, wat ben jij mooi,’ zegt hij met een zware stem. ‘Zullen we samen een wandelingetje door het bos maken?’
Anne weet niet wat haar overkomt. Zo’n knappe man die met haar wil wandelen.
Ze beseft dat ze daar met haar blote voeten zit, duizend blote voeten. Ze krijgt een rode kleur en stamelt: ‘Graag, maar ik moet nog wel even duizend schoenen aantrekken.’
‘Daar zal ik je wel bij helpen’. Hij knielt voor haar neer, pakt haar pootje en schuift een gele schoen met een gouden gesp aan haar voet. Dat doet hij duizend keer. Aan elke voet een andere schoen. Anne begint ervan te tintelen.
‘Zou ze soms verliefd zijn?’
 
Samen wandelen ze door het bos. Ze klimmen over takjes en glijden over blaadjes.
‘Ik moet je iets vertellen,’ zegt ze. ‘Ik ben eigenlijk een prinses.’ Hij kijkt haar aan met zijn mooie blauwe ogen, doet zijn hoed met de veer af en zegt: ‘Ik moet jou ook wat zeggen.’ En hij …
Flits. Het lijkt wel onweer. En nog een flits. Anne snapt niet zo gauw wat er nu weer gebeurt, maar ineens ligt ze in haar bed. Ze kijkt onder de deken en daar liggen gewoon twee benen.
Het was dus toch een droom, maar wel een fijne. Ze denkt nog vaak aan haar prins met de mooie kleren en de hoed met een veer.
De gele schoen met de gouden gesp draagt ze nu elke dag een keertje.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten